backgroundtop
Logo van Debekkenbodem.nl
     facebook twitter  
banner
Label DeBlessure.nl
DE BEKKENBODEM / BENIGNE PROSTAAT HYPERPLASIE

<a href="http://adobe.com/go/getflashplayer"><img src="http://www.adobe.com/images/shared/download_buttons/get_flash_player.gif" alt="Get Adobe Flash player" /></a>

BENIGNE PROSTAAT HYPERPLASIE

Benigne prostaat hyperplasie is een vergroting van de prostaat door vermeerdering van cellen. Daarbij wordt het gladde spierweefsel van en rond de prostaat ongecontroleerd aangespannen.

Symptomen van benigne prostaat hyperplasie

Moeite met plassen, met een minder krachtige straal, soms met nadruppelen. Het lukt niet altijd om de blaas te legen. Vaak is er sprake van een residugevoel, soms met nadruppelen.

Onderzoek en diagnose bij benigne prostaat hyperplasie

Anamnese, lichamelijk (rectaal) onderzoek, urine en/of bloed onderzoek

Conservatieve behandeling van benigne prostaat hyperplasie

Medicatie

Operatieve behandeling van benigne prostaat hyperplasie

3 mogelijke operatieve behandelingen; groene laser, TURP, Vaportrodementhode

De prostaat maakt deel uit van het mannelijk voortplantingssysteem en is een belangrijk onderdeel voor vruchtbaarheid. Het is een klier, ter grootte van een walnoot. Deze klier ligt vlak onder de blaasuitgang en ligt om de plasbuis heen. De prostaat bestaat weer uit drie delen/zones:

-       Centrale zone; diepst gelegen
-       Overgangszone; midden gebied
-       Perifere zonde: buitenzijde, het dichts bij de uitgang.

De prostaat vervoert de zaadcellen en voorziet de zaadcellen van prostaatvocht.  Tijdens het klaarkomen worden de naar de prostaat gepompte zaadcellen vermengd met prostaatvocht. Sperma bestaat dan ook uit zaadcellen in prostaatvocht. Dit vocht zorgt ervoor dat de zaadcellen kunnen blijven leven tijdens de zaadlozing en in de vagina van de vrouw. De prostaat trekt samen bij het klaarkomen, waardoor de sperma via de plasbuis naar buiten wordt geperst. Om te voorkomen dat het sperma in de blaas terecht komt, trekt de blaashals ook samen.

Het prostaat groeit vanaf de puberteit. Deze groei wordt veroorzaakt door hormonen. Rond de leeftijd van 50 kan deze groei voor problemen zorgen. Dit gebeurt bij ongeveer 30% van de mannen. Er wordt dan gesproken van een goed aardige prostaat vergroting. Dit wordt ook wel benigne prostaat hyperplasie genoemd.

Symptomen bij benigne prostaat hyperplasie

Omdat de plasbuis omhult wordt door de prostaat, kan de plasbuis bij een te grote prostaat dicht gedrukt worden. Dit veroorzaakt moeite met plassen. Het duurt langer voordat de urine eruit komt en de urinestraal is vaak minder krachtig. De blaasspier moet harder werken door de grote weerstand van de prostaat. Het lukt niet altijd om de blaas te legen. Hierdoor kan het zijn dat de patiënt snel weer naar de toilet moet. Vaak is er sprake van een residugevoel, het gevoel dat de blaas niet geheel leeg is. Ook nadruppelen is een symptoom.  Ook kan er sprake zijn van een branderig gevoel tijdens het plassen. Het ophouden van de plas is soms lastig en het komt vaak voor dat patiënten ’s nachts meerdere keren uit bed moeten om te gaan plassen. Als hier niets aan gedaan wordt kan dit leiden tot een blaasontsteking of nierproblemen.

 

Onderzoek en diagnose bij benigne prostaat hyperplasie

De anamnese, het vraaggesprek, waarbij de  patiënt verteld welke symptomen hij heeft,  is erg belangrijk voor het stellen van de diagnose.

Verder moet de grootte van de prostaat bepaald worden. Dit kan middels een rectaal toucher, waarbij de prostaat via de anus met de vinger wordt afgetast en eventueel gemeten middels geluidsgolvenonderzoek (transrectale echografie). Dit wordt uitgevoerd door de uroloog. De gemiddelde grootte van het prostaat van een 25 jarige man is 20 gram en voor een man van 70 jaar 30-60 gram. Kleine gezwellen zullen amper gevoeld kunnen worden. Wanneer er sprake is van een groter gezwel, welke uitpuilt uit het prostaat  en welke al door het kapsel van de prostaat heen gegroeid is, kan er meestal niet meer plaatselijk behandeld worden.

Ook kunnen er nog andere onderzoeken gedaan worden.  Bijvoorbeeld Uroflowmetrie, waarmee de kracht van de urinestraal gemeten wordt. Middels bloedonderzoek wordt de hoeveelheid van het Prostaat Specifiek Antigeen (PSA) bepaald. De normaalwaarde hiervoor is tussen 0 en 4 ng/ml. Ook kan het kreatinegehalte van het bloed bekeken worden. Wanneer er sprake is van een urineresidu doordat de patiënt niet goed kan uitplassen, kunnen de nieren gestuwd raken en zal het kreatine gehalte stijgen. Ook kan er een prostaatpunctie worden gedaan. Hierbij wordt met een holle naald prostaatweefsel verwijderd en dit wordt onderzocht. Er worden meestal zes biopten genomen.

Middels urodynamisch onderzoek kan de spierkracht van de blaas onderzocht worden. zo kan berekend worden in welke mate de prostaat het urinekanaal vernauwd.

Ook is er een formule bekend om de kans op obstructie door de prostaat te berekenen, de BOON score (Bladder Outlet Obstruction Number). De formule is: BOON = Vp-3Qmax-0.2Vmean. Vp is het prostaat volume, Qmax is de maximale urineflow en Vmean is de gemiddelde hoeveelheid die geplast is. Bij een BOON van -20 in de kans op obstructie door de prostaat 85%. Door deze formule te gebruiken is urodynamisch onderzoek vaak niet meer nodig.

 

Conservatieve behandeling bij benigne prostaat hyperplasie

Een behandeling is niet altijd noodzakelijk, omdat er soms weinig klachten zijn. Qua conservatieve therapie kan er behandeld worden middels medicijnen. Alpha-1 blokkers zijn ruimtescheppers, welke de spieren en het kapsel ontspannen waardoor de patiënt minder hoeft te plassen. Verder kunnen prostaatverkleiners geslikt worden. Deze twee medicijnen kunnen ook gecombineerd voorgeschreven worden.

Conservatief kan ook kruidentherapie toegepast worden.

 

Operatieve behandeling bij benigne prostaat hyperplasie

Operatief kan er via de plasbuis of via de buikwand behandeld worden. Via de plasbuis zijn er drie operatie mogelijkheden.

De groene laser behandeling biedt de mogelijkheid om grotere prostaten te behandelen. Het prostaat weefsel wordt hierbij verdampt door de warmtewerking van de laser.

Bij de Trans Urethrale Resectie van de prostaat (TURP), wordt een deel van de prostaat verwijderd via de plasbuis. Om weer normaal te kunnen plassen wordt de prostaat uitgehold, doordat er een elektrisch verwarmd draadje in gebracht wordt.

Bij de derde methode, de Vaportrodementhode, wordt er prostaatweefsel verdampt middels elektrische stroom. Er wordt met een hoog vermogen gewerkt.

Meestal wordt er pas via de buikwand geopereerd, wanneer de prostaat te groot is voor een andere behandeling. er wordt dan een snede gemaakt in de onderbuik. De uroloog verwijdert dan het klierweefsel dat de plasbuis dichtdrukt. Na deze operatie moet de patiënt meestal ruim een week in het ziekenhuis blijven.

Na de operatieve behandeling heeft de patiënt meestal een katheter. Deze moet regelmatig doorgespoeld worden. Bij een operatie via de buikwand zullen er ook drains in de buik zitten, welke het wondvocht afvoeren. In het begin zal er wat bloed in de urine zitten. De patiënt moet veel drinken. Hierdoor spoelt de patiënt zelf de katheter en dit bevordert de genezing. Nadat de katheter verwijdert is moet de patiënt weer zelf plassen. De patiënt kan de eerste tijd moeite houden met plassen. Dit moet na ca 3 maanden over zijn.

Qua gevolgen van de behandeling moet de patiënt rekening houden met het feit dat er bij een orgasme meestal geen zaadvocht meer naar buiten komt en dus niet meer zomaar vruchtbaar is.

Na de operatie moet er rustig aan gedaan worden voor 4-6 weken. Niet zwaar tillen, sporten en geen geslachtsgemeenschap. Drukken en persen moet vermeden worden. In de eerste weken na de operatie kan het moeilijk zijn om de plas op te houden. Dit is echter tijdelijk.


backgroundbottom
Bronvermelding | Algemene voorwaarden

Dit is een produkt van :
Logo JH Consultancy
© Copyright JH Consultancy 2014, All rights reserved
Webdesign by : FISHTANKMEDIA.NL